Monthly Archives: april 2009

Schilderij

In 1973 kocht ik mijn eerste en tot heden enige schilderij. Kosten 450 gulden. Wat was ik trots. Het hing in de woonkamer boven de leren bank. Ik bleek ook de enige die het mooi vond. Tijdelijke verkeringen, zoals Leentje, Gerrie, Dicky, Sonja, Josee, buurvrouw, de overnacht sjiks niet meegerekend, hadden niet de status iets te kunnen vinden van mijn schilderij. Ook het strijk- en schoonmaak personeel, soms ook onder de categorie tijdelijke verkering vallend, was niet stemgerechtigd. Echter de handtekening was nog niet gezet onder mijn huwelijkscontract met Monique of het schilderij stond al op zolder. De status van het schilderij wijzigde ook niet ten tijde van mijn huwelijk met Elisabeth. Gesteld kan worden dat mijn schilderij gedurende meer dan 30 jaar geen daglicht heeft meegemaakt. Zolders, vlieringen, tussenpanelen en schuren was de aangewezen locatie waar het schilderij tussen ‘junk’ en ander verbannen materiaal was opgeslagen. Zelf moet ik wel bekennen dat dit schilderij geen plaats verdient naast de Staalmeesters of naast de Mona Lisa. Deel uitmakend van het opvoeding traject zijn mijn kinderen het Louvre, Rijksmuseum, Tate museum en National Gallery in gesleurd. Vanuit deze gewaarwording en waardering voor kunst, zonder dat dit overigens geleid heeft tot het aanschaffen van een jaar abonnement, hebben zij ook een waardering voor mijn schilderij. Zij hebben het er gewoon niet over. Het schilderij hangt nu weer op een prominente plek. Zorgvuldig van stof, ongedierte shit ontdaan kijkt het fier de kamer in. Het is een olieverf op doek, geschilderd met een mes. Bosgezicht met doorkijk op ondergaande zon, die overigens niet te zien is, wel okergele en rode tinten. Het licht weerspiegelt in een watertje hetgeen suggereert dat de schilder al schilderend natte voeten kreeg. De naam van de schilder is niet bekend, de algehele waardering die dit schilderij heeft opgelopen doet vermoeden dat het hierbij niet om een of andere beroemde meester handelt. Zekerheid hieromtrent bestaat echter niet. Een boom uit de familie berk en een paar andere bomen alsmede struikgewas laten duidelijk blijken dat het hier gaat om een stuk bos dat niet onder Staatsbosbeheer valt dan wel aangeharkt is door een regionale natuurmonumenten dictatuur. Het is gewoon een schitterend echt bos. Bezichtiging uitsluitend op afspraak.

Advertenties