Monthly Archives: mei 2009

Facility manager het raam uit

Het betreft een succesvolle niet beursgenoteerde IT onderneming. Met drie duizend salarisslips waarvan het merendeel ver boven het minimumloon wordt verloond. De grootaandeelhouder is algemeen directeur en degene die de strategie bepaalt en de weg wijst. Succesvol werkzaam voor overheden en voor de grote internationals. SAP, Oracle en Microsoft applicaties waarmee jaarlijks certificaten worden behaald die recht geven op het predikaat van “best performer”.

Er is aandacht voor “Facilities”, met name voor de catering. Voor zijn medewerkers geen ingevlogen en bevroren soepconcentraat en voorbereide salademix in plastic. Geen “eilandcounter” met onzinprodukten in folieverpakking die bovendien gebruikers-onvriendelijk te openen zijn. Zijn cateraar heeft  koks aan het fornuis.

Nieuwbouw dient zich aan. Cateraar gaat gewoon mee zonder Europese inschrijving en/of ringband vol met programma’s van eisen en andere statusverhogende opsmuk. In onderhavig geval heeft de cateraar kunnen laten zien dat hij geen “commodity” is ofwel een dienst die je op elke hoek van de straat kunt kopen tegen een lage prijs. Dan, zij het met enige dedain, komt de schoonmaak aan de orde want dat is per slot van rekening wel een “commodity”. En heeft niet iedereen verstand van schoonmaken?

Een aantal gegadigden ontvangt het programma van eisen. De huidige schoonmaker herkent het binnenwerk van de programma’s en de bijzonderheden. Ook van het bedrijf SSI en van andere ondernemingen met afkortingen is het een en ander geleend. Vijf schoonmaak-organisaties halen de voorselectie. Een bedrijf dat op grond van omzetcriteria niet zou mogen inschrijven blijkt vanwege de spetterende presentatie en uitmonstering van de salesvrouw de “centraal-inkoper” over de streep te trekken. Uiteindelijk schrijven de grootste, de kleinste en enkele middenmoters in.

De strategie raakt bekend. Hoe de inschrijving ook uitpakt er moet alsnog 15 % worden gereduceerd. De “centraal-inkoper” moet tenslotte ook zijn moment van zakelijke bevrediging beleven. In deze situatie staat niet het werkprogramma maar de prijs centraal. De boys aan de aanbodkant weten niet beter. Het is een duidelijk voorbeeld waarin de klant bepaalt hoe slecht hij geholpen wil worden. In enkele offertes staan meer leugens en beloftes dan in het regeerakkoord.

Bij het plaatsen van de toekomstige foto van de beëindiging van het schoonmaakcontract in het vakblad ondertekenen de interim facility-manager en de plaatsvervangend “centraal-inkoper” de opzegging. Verhinderd en derhalve niet op de foto is de directie van het vertrekkende schoonmaakbedrijf. Maar zo ver is het nog niet. Het huidige schoonmaakbedrijf houdt de opdracht, zij het in voortdurende proeftijd. Het budget voor direct toezicht gaat op aan vuilafvoer. De oude werkwagens moeten nog even mee.

Gelukkig zijn er nog “regie-werkzaamheden” vanwege het bouwschoon opleveren. De rvs en glazen separatiewanden schreeuwen om aandacht van de schoonmaker. Het stofzuigen en alle andere schoonmaakhandelingen geschieden in moordend tempo. Door de grote werkdruk neemt verzuim onder meer door ziekte en stress merkbaar toe.

De kritiek over de kwaliteit van het schoonhouden begint op de directievleugel. Een verdieping lager verwijst de “centraal-inkoper” naar de contractordners met werkschema’s. Weer een verdieping lager gaat een missive naar de ‘servicedesk’. Poppen aan het dansen. Klachtafhandeling maakt overuren. In agenda’s wordt geschrapt voor een “slecht-weer-gesprek” met het schoonmaakbedrijf. Alle narigheid wordt vooraf in kaart gebracht.

Gehoorgevend aan hetgeen is beklijfd  in de recent gevolgde communicatiecursus wordt aandachtig en zonder tegenwerpingen geluisterd naar de litanie van klachten. Ook al zijn de klachten bekend toch wordt er uitgebreid verslag van gemaakt. Het management van het schoonmaakbedrijf is lid van VSR en heeft het rapport over ‘fijn stof’ bestudeerd.

Als er even een stilte valt oppert de vertegenwoordiger van het schoonmaakbedrijf: ”Zullen we echt gaan schoonmaken?” Met verbaasde en vragende blik wordt naar hem gekeken. “Laten we gaan schoonmaken op een wijze die ziekteverzuim helpt voorkomen”. “Behalve in een grote schoonmaak éénmaal per jaar van het gehele gebouw nu dagelijks alleen daar schoonmaken waar het er toe doet”. “Dus uitsluitend schoonmaken op en bij de werkplek inclusief de binnenkant van kasten”. Hij vervolgt: “Stofzuigen met stofzuigers met speciale filters in een tempo waardoor ook fijn stof wordt verwijderd’.

Het wetenschappelijk onderzoek waarbij het effect van deze methode zal worden bewezen vindt op dit moment plaats. Het schoonmaakbedrijf gelooft erin. Wij als opdrachtgever niet, aldus de Facility-manager. De “centraal-inkoper” die eveneens bij dit “slecht-weer-gesprek” aanwezig is verwijst star naar het bestek in het contract en vouwt zijn handen. Nieuwe afspraken, waarin het werkprogramma door partijen opnieuw heilig wordt verklaard, worden gemaakt.

De tweede editie van het blad ‘Fris’ komt door toeval onder ogen van de algemeen directeur die vanwege hooikoorts-aanvallen ziek thuis is. In dit blad artikelen over de relatie tussen “Feng Sui” en schoonhouden, het facilitair bedrijf van Disneyland Parijs en een verhaal over een revolutionaire aanpak van bedrijfsschoonmaak. Uitvergrotingen van fijn stof en pollen en foto’s van ‘corporate’ vrouwelijk en mannnelijk schoon dat hiervan hinder ondervindt en verzuimdagen kent.

Hij realiseert zich dat hij de afgelopen jaren gemiddeld veertien dagen ziek thuis is geweest vanwege hooikoorts en wie weet wat voor andere pollen en onzichtbare narigheid. Hij stelt zich de vraag over de hoeveelheid geld dat dit verzuim van hem en ongetwijfeld van al die anderen het bedrijf heeft gekost. Wie kunnen we daar de schuld van geven.

Een van de eerste afspraken na terugkeer van ziekte is die met de facilitymanager. Of hij van dit programma gehoord heeft en waarom dit nog niet in zijn onderneming wordt toegepast. “Ik heb er onderzoek naar gedaan maar de effecten zijn nog niet bewezen”, verweert de facility-manager zich. Beste ‘vriend’ dit bedrijf is niet groot geworden door eerst te wachten tot dat iets bewezen is want dan lopen we achter de feiten aan, reageert de directeur.

Aan de opwelling de facility-manager vanaf vier hoog frisse lucht te bieden wordt geen gehoor gegeven mede vanwege het feit dat het raamstel niet open kan. De lezer zal zich inmiddels realiseren dat fictie en werkelijkheid in deze column door elkaar heen lopen. Hoewel de werkelijkheid vaak fascinerender is dan fictie. Het leven van een facility-manager en dat van een schoonmaakdirecteur blijft wel leuk (dit laatste vrij naar Youp van ’t Hek).

SOA (sanitair overdraagbare aandoeningen)

SOA, sanitair overdraagbare aandoeningen bestaan niet. Wel blijkt uit onderzoek in de schoonmaakbranche dat een niet schone toiletbril, en dat zijn ze na gebruik allemaal, een behoorlijke hoeveelheid bacteriën en uitwerpselrestanten bevatten. Is dat schadelijk voor het Goddelijk lijf? Neen, of je moet toevallig met een open wond of puist op een paar divisies kokken zijn gaan zitten. Nu heeft het lijf daar al eerder mee te maken gehad, zeg maar een paar honderd duizend jaar, sommige bijbel lezers leven in de overtuiging dat het hier een kortere periode betreft, het lijf heeft in de loop der tijden een perfect functionerende virus scanner- en dito ‘killers’ ontwikkeld.

Ook een toetsenbord, inclusief die van de lezer, bevat net zoveel bacteriën en vervuiling als op een wc zitting van een toilet in een wegrestaurant dat door passanten is gebruikt. Passanten in dit kader te lezen als hen degenen die denken: ik kom hier toch maar één keer en ik ben klaar en ‘fukkum’ de rest, kwa mentaliteit dus. Dan besluit u dat toetsenbord te gaan schoonmaken. De meest efficiente methode hierbij is om het toetsenbord in de vaatwasser te plaatsen. Na het wasprogramma is het toetsenbord geheel schoon, echter niet meer te gebruiken. Dit lijkt dus niet een juiste methode.

Een andere methode is om alle toetsen van het toetsenbord te demonteren en in een zeef in een afwasmiddel te laten weken en na te spoelen. Vooraf heeft u een foto gemaakt van de juiste lay-out van dit querty bord daar het anders gokken wordt waar de diverse letters teruggeplaatst moeten worden. Het contactblad maakt u schoon met een antistatische doek. De omkasting van het toetsenbord en de kabel maakt u eveneens schoon met een schone werkdoek. Deze methode werkt doch u wordt al moe van het lezen, laat staan dat u hieraan gaat beginnen. Wellicht is het beste advies, voor zover u hier op zit te wachten, om reinigings sachets te kopen en een bus perslucht om af en toe het toetsenbord schoon te blazen en de vervuiling aan de oppervlakken te verwijderen of bestel gewoon een nieuw toetsenbord.

Dan een ongevraagd advies bij toiletbezoek. Inspecteer vooraf de voorzieningen. Gaat de toegangsdeur naar binnen of naar buiten open. Is er een papieren handdoek dispenser of een handdoekautomaat en zit er nog doek of papier in. Was desgewenst vooraf uw handen. Laat afgewerkte materialen uw lijf verlaten op de geëigende wijze. Spoel door waar mogelijk. Begrijp dat spoel- en deurknoppen zijn voorzien van bacteriën en uitwerpselresten. Gebruik dus papier zodat u daar geen contact mee behoeft te hebben. Of was uw handen na toiletgebruik en raak geen contactvlakken in het sanitair meer aan. U droogt uw handen niet met warmtedrogers. De warmte hiervan opent de poriën van uw huid en blazen bacteriën erin. Ook het gehele sanitairhok wordt volgeblazen met bacteriën. Elke collega gebruiker, u heeft al een hekel aan hem omdat hij naast u ging staan in de urinoirbattarij, verbiedt u eveneens de warmtedroger te gebruiken om de gemelde redenen.

U had al geconstateerd dat de deur van de sanitairruimte naar buiten opengaat zodat u de deurknop niet behoeft aan te raken. Opgelucht en het lijf in aanvaardbaar schone staat verlaat u het sanitair en gaat u voort met het voorgenomen programma.

Rechtbankverslag

Het is vanwege werkdruk en tijdgebrek maar natuurlijk ook omdat de opperrechter vindt dat ik leuke stukjes schrijf. Of ik dus de algemene inleiding wil schrijven voor het pleidooi inzake de rechtszaak van de eeuw. Natuurlijk ga ik akkoord maar wel op één voorwaarde namelijk dat ik dit pleidooi zelf voorlees in de rechtszaal. Ik heb er namelijk een hekel aan als lui een verhaal schrijven en die dat dan vervolgens door een ander, een prinses bijvoorbeeld, laten voorlezen. Die vervolgens dan een bak narigheid over zich heen krijgt. Dat laten we dus niet gebeuren.

Het ontbreekt mij aan juridische achtergrond derhalve zal er voldoende ruimte zijn voor criticasters, spijkers op laag water zoekers, kraakpand advocaten, verantwoordelijke bewindvoerders en andere deskundigen om bij mijn pleidooi ‘de nodige kanttekeningen te plaatsen’, het een mening te vinden of af te doen als borrelpraat. Dit is tenslotte de gebruikelijke methode van de regerende ‘elite’ en grachtengordel bovenlaag om tegendraadse opvattingen te neutraliseren en of buiten spel te zetten.

Aldus: Geachte Edelachtbaren, inclusief mijzelf, verdachte, familieleden, vrienden, getuigen, vertegenwoordigers van de advocatuur, officieren van justitie, dames en heren van de media, officieren van de KLPD, allen hierna te noemen toehoorders. Wij leven in Nederland in een land met de beste regeringsvorm die de wereld te bieden heeft namelijk een democratie, gemakshalve toe te lichten als een systeem waarbij een veelheid van mensen verenigd in partijen invloed kunnen hebben op de besluitvorming in een land. Daarnaast is het plezierig dat er een scheiding is tussen de rechterlijke macht en de uitvoerende macht, waarbij de persvrijheid als onafhankelijke partij de gelegenheid biedt om de gang van besluitvorming op alle niveaus te controleren, te kritiseren en op te reageren.

Ongetwijfeld kunt u vinden dat dit een wat al te frivole uitleg is. Dat is jammer voor u want ik ben nu aan het woord. U kunt van mening zijn dat ik te romantisch georiënteerd ben.

Ik vraag u enig geduld want u zult later beslist op deze mening terugkomen. Ook onze rechtsvorm is de beste dat de wereld te bieden heeft en niet alleen vanwege het feit dat ik mijn salaris van het ministerie van justitie ontvang. Vooral vanwege het uitgangspunt waarbij iemand pas schuldig wordt bevonden voor het plegen van een delict na volledige bewijsvoering. Delict is jargon voor de drie o’s: oplichting, omleggen en ontvreemding; vroeger waren het de vier o’s maar overspel is inmiddels volksgebruik geworden, onder andere bij voetbal. Eerst nadat volledig en objectief bewezen is dat een verdachte dit delict ook heeft begaan wordt de kandidaat schuldige schuldig bevonden.

De bewijsvoering is gehouden aan de rechterlijke macht en aan de opsporingsinstanties en dat natuurlijk geheel op kosten van de belastingbetalende burger. Dat ‘outsourcen’ van de rechtspraak naar de overheid is natuurlijk een goede zaak. Wij willen ten slotte niet terug naar een tijd waarin de al ons onrecht aangedane narigheid zelf moesten vereffenen. Of wel?

Want geachte toehoorders beseffen wij wel aan welke narigheid en de kosten hiervan inmiddels de Nederlanders gewoon zijn geraakt? De gemiddelde burger, dus zowel bemiddeld als onbemiddeld, kan in de loop van zijn leven in dit land wachten op tasjesroof, inbraak, diefstal, pasjesmisbruik, pistool op het hoofd, gijzeling, moord en vervolgens wachten op de politie. U kunt via internet aangifte doen, KPN sluit u aan. Maar er is meer. Beseft de burger wat er aan criminaliteit verrekend is in de consumentenprijzen. De kosten van diefstal door klanten en eigen personeel in bijvoorbeeld supermarkten is verrekend in de prijzen die de burger aan de kassa betaalt.

Verzekeringspremies zijn te hoog doordat personen en bedrijven te hoge schade claimen. Natuurlijk ook omdat de verzekeringsbedrijven, die ten onrechte verzekeringsmaatschappijen worden genoemd als ware sprake van iets maatschappelijks, rekening moeten houden met de uitkering aan aandeelhouders. Zo zijn er legio kosten die te maken hebben met fraude en diefstal die in de consumentenprijzen zijn verwerkt. De keurige-, God vrezende burger betaalt.

Dan de rechtstreekse kosten zoals Febo, of is het Veni, goedgekeurd sluitmateriaal op huis en brommer. De kosten van een blaffer, hiermede doelend op een huisdier dat 24 uur per dag in het huis de oren open houdt en lawaai maakt bij onraad. Het beest moet wel maaltijden genieten en af en toe naar de dierenarts, derhalve een kostenpost. Dan aandacht voor de tijd die de gemiddelde burger kwijt is aan het nemen van preventie maatregelen tegen diefstal. Ik noem u slechts het dagelijks uitnemen en plaatsen van een radiofrontje in uw vervoersblik. Gemiddeld 200 keer per jaar bent u 2 minuten per dag kwijt aan het uithalen van deze ‘display’ en 5 minuten voor het plaatsen van deze radio, hierbij ingerekend dat het gemiddeld 30 keer zoeken is, want waar is dat rotding ook weer gebleven.

Inmiddels loopt een veelheid van verdachten buiten en bedreigt onze samenleving en rechtsorde. In nieuwjaarstoespraken en bij pensionering van een of ander opperhoofd vernemen wij dat ook. Naast een ruime hoeveelheid criminele autochtone Nederlanders passeren criminele Joego’s, Bulgo’s, Marokkanen, Turken, Kampers en ander tuig de revue. Wat doen we eraan. Wat kunnen we eraan doen. Niets. Of toch?

In een boek van Harold Robbins verhaalt deze over een cowboy, een oldtimer, die wilde paarden voor hem temt en africht. De baas, we zouden hem nu groot aandeelhouder noemen, staat naast de ‘corral’ te kijken en ziet de man ploeteren met een onwillig paard. De baas stapt over de omheining en geeft het paard een vuistslag op de neus. Partij voor dieren bestond nog niet in die dagen. Paard kijkt verrast op. Oké zegt de baas nu kun je hem temmen.

Als wij die ingreep nu eens extrapoleren naar onze situatie. Stel je zegt tegen die Amerikanen, luister, wij helpen jullie met die ‘shit’ in Afghanistan en kunnen jullie ons helpen. Hoe, zal dan gevraagd worden. Wij stellen dan als volgt voor. Jullie ‘army’ besteedt vuil werk uit aan het bedrijf ‘Blackwater’ en die moet Irak uit. Laat een peloton of twee via Schiphol reizen en ze krijgen van ons een maand doorbetaald verlof. Met een lijstje namen van lui waar we definitief van af willen. In Rio en Jakarta is die methode in het verleden met zeer veel succes toegepast. Met plezier stel ik een logeerkamer ter beschikking.

Natuurlijk gaf het een hoop ophef van fatsoenscommissies en werd ook wel eens een verkeerde vermist. Als dat hier zou gebeuren regelen we een stille omloop met een paar stemmig geklede gezagsdragers en een hulpprinses in de voorste rij. Nu zult u zich afvragen hoe een rechter op zulke gedachten kan komen. Twee redenen. In de eerste plaats luister ik naar ‘praat van het gewone volk’. In de tweede plaats omdat ikzelf ook ongelooflijk boos aan het worden ben over al die maatregelen die ik moet treffen om een beetje veilig over straat te kunnen en vanwege al die verborgen kosten die te herleiden zijn tot kleine- en grote criminaliteit in dit land. Het is dus met groot genoegen dat ik vandaag voor u sta en mij zal dwingen in evenwichtige jargontaal en op basis van alle palavers en leugens van de afgelopen maanden in deze bunker u het vonnis voor te lezen.

Issue Manager.

De toppers in werving en selectie land is Ebbinge & Company. De pagina grote personeelsadvertenties spel ik. Niet vanuit de verwachting dat daar een geschikte positie voor mij bij staat. Wel vanwege de prachtige gecomprimeerde kreten waarmee de functies beschreven worden.

Zoals bijvoorbeeld: CFO – NRK; organisatie is een begrip, onderdeel van grootste onafhankelijk hulpnetwerk ter wereld, transparant, efficiënt en slagvaardig, CFO is nieuwe positie, stuurt eigen portefeuille aan (hoe gaat hij/zij dat doen?), bouwt mee aan omslag van taakgerichte naar procesgerichte organisatie (de zoveelste reorganisatie?), regisseur van de totale bedrijfsvoering (gewoon de baas dus). Dan volgen de vereisten: heeft inzicht en visie op strategisch niveau (loopt niet te ouwehoeren?), bekwaam manager en coach, teamspeler, sensitief voor de belangen (het gaat om de gratis kwartjes en legaten die worden overgemaakt) enz.

Eén van de witte boorden verzekeraars zoekt nu een ‘Issue Manager’. Volgens ‘Vertaal Nu’ betekent ‘Issue’ in het Nederlands onder meer: aangelegenheid of affaire. Nu wordt het lachen: markt ontwikkelingen vragen om ondernemende aanpak: transparent (wat is er transparent in de offertes en afrekeningen van een verzekeringsbedrijf?) en betrokken. Ondernemend hierbij waarschijnlijk bedoeld als pro actief en niet wachten tot de consumentenbond of een stel klagers de stichting ‘Zekerschandaal’ oprichten.

Gezochte functionaris krijgt een zelfstandige ‘seniorpositie’ binnen Afdeling Communicatie, professioneel team van ca 24 (vierentwintig) m/v. Issuemanagement is een uitdagend vakgebied in ontwikkeling (ik had het niet beter kunnen opschrijven), complexe maatschappelijke en bedrijfsmatige vraagstukken (moeten worden tegemoet getreden) Daar komt ie: doel is ‘issues’ vroegtijdig te onderkennen (we willen geen gezever in de pers), te analyseren, daarop in te spelen met diverse acties (nieuwe folder en een reclame campagne?) en de voortgang te monitoren. Visie en intenties zijn helder (voor wie?) Nu volgt iets over het bedrijf: Cultuur: direct, open, plezierig, gericht op resultaten (precies: open en plezierig, oke, maar er moet wel resultaat komen).

Zeer nauwe samenwerking met management en directie (logisch: de directie wil niet geblameerd of afgerekend worden op een baal slechte polissen). Voor een ervaren strateeg (koffie wordt gebracht). Begrijpt de spelers in het veld (rugby of voetbal?). Bezit energie, humor en overtuigingskracht (humor lijkt mij zeer noodzakelijk). Brede doorgroei (de meest nuttige toevoeging, want je wil toch niet jarenlang dossier narigheid oplossen?) 85.000 +.

Nice, Saoudiers en hospitality

In SAS Radisson hotel in Nice zoon opgehaald want klaar met stage van de Hogere Hotelschool. De keuken had ‘soupe de poisson’ gemaakt en met een behoorlijke fles witte wijn en stokbrood was dat een feest.

Op de terugreis alle ervaringen uitgewisseld. Twee maanden in de keuken en twee maanden in de bediening, in de vrije tijd stad en strand verkennen. Franse taal opgepoetst. Tijdelijke verkeringen versleten. Mooie leerzame periode. Niet alleen snij technieken aanleren en mooie dingen doen met simpele en luxe ingrediënten maar ook in de bediening excelleren.

Omgaan met mensen vanuit het dienstverlenend perspectief. Dat bracht plezier doch ook onverhoopte bevestiging van vooroordeel. Hiervan een voorbeeld.

Ontbijt voor twee mannen uit het Midden Oosten. Behoudens de huidskleur was een en ander ook gemakkelijk vast te stellen aan de hand van de kledij. Witte jurken, hoofdbedekking met band. Zoon meldt zich conform het dienstverlenend protocol met koffie. Een van de mannen blijft voorovergebogen over het ontbijt bord doch wijst zonder iets te zeggen met zijn vinger waar hij de koffie wil hebben.

Ik begrijp de gedachte die bij zoon opkwam om de kan koffie vol in zijn tronie te smijten. Hakmes en bijl niet voorhanden.

Ik probeer een en ander in historisch perspectief te plaatsen. Begin 1900 bestond het Arabisch schiereiland uit enkele handelssteden aan de kust en verder een paar dorpen bestaande uit lemen hutten met een muur er omheen zoals bijvoorbeeld Rhiad. De bevolking bestond uit rondtrekkende Bedouinen die nadat een plek was afgegraasd of geheel vervuild vertrokken naar een volgende locatie.

Abdul Aziz veroverde Rhiad en vermoorde de locale gouverneur. Vervolgens veroverde hij met behulp van de Bedouienen en met support van de religieuze sheiks het schiereiland op Jemen en een paar kleine staten na. Deze hadden Aziz tenslotte ondersteund. De hulp van de religieuze sheiks is nog steeds merkbaar door het vigerende geloof.

Jeddah, een eeuwen oude handelsstad, werd niet verwoest. De voornaamste familie was zo verstandig om toen Aziz met zijn leger kwam aanzetten om de sleutels van de stad aan te bieden. De banden tussen beide families is tot heden terug te vinden in de monopolie contracten die familie Ali Reza, postbus 1 in Jeddah, beheert.

Voor meer info over deze intrigerende geschiedenis leze men het boek ‘The Kingdom’ van Robert Lacey. Dan blijkt er een plas olie onder het zand te liggen. Dat wordt omgezet in geld en spulletjes. Handwerk wordt uitbesteed aan andere nationaliteiten. Rhiad is hoofdstad met de grote hotels, ambassades, kazernes, paleizen, universiteiten, academische ziekenhuizen, warenhuizen met bijbehorende infrastructuur.

Getalenteerde Saoudiers studeren aan de beste universiteiten. Saoudische prinsen en gelieerde figuren krijgen periodieke bijdragen die het Nederlands uitkeringsniveau ruimschoots overtreffen. Kopen de wereld op, van warenhuis Harrods tot voetbalclub.

De opvolging van Abdul Aziz verloopt via de oudste zoon tot aan de jongste die inmiddels ook reeds lang pensioen gerechtigd is. Geld en de hand aan de oliekraan biedt een hoop macht en daar maken de mannen breed gebruik van. Zij hebben zoveel haast om meer geld te verdienen dat goede manieren er soms bij in schieten.

Het komt voort uit arrogantie, de enkele goede niet te na gesproken uiteraard. Sorry, dat laatste is een verschrijving. Zoon is niet overtuigd, ikzelf eigenlijk ook niet.