Kraakbureel

Kraakbureel, november 2008.

Wij hebben elkaar een tijdje niet gesproken. Niet dat de volgende teksten literaire hoogstandjes zijn. Daarvoor kan ik lezer het beste verwijzen naar Harry M., bijvoorbeeld in zijn boek ‘De papavers donderen uit de hemel’. Zelf val ik er prima bij in slaap.

Wat is er de laatste tijd op micro niveau, voor mij echter macro niveau, gebeurt. Dit zal slechts een enkeling interesseren dus het volgende kan eigenlijk worden overgeslagen.

Dochter Astrid is beheerder van een anti kraakbureel van 20,000 m2 met 500 parkeerplaatsen voor de deur. Inmiddels wonen daar een tiental vrienden en kennissen op voorwaarde dat het binnen een maand afgelopen kan zijn. Als het signaal wordt ontvangen de biezen te pakken zal dat enige verhuiswagens vergen.

Waar in dergelijke situaties bewoners op studentikoze wijze een kraakpand al kamperend geheel in onbewoonbare staat om toveren en de vervuiling rond het pand toeslaat is hier sprake van een geheel andere situatie.

Deze anti kraakpand bewoners leven in volmaakte luxe. Zo telde ik acht koelkasten, vijf tweede hands wasmachines, twee vaatwassers, drie magnetrons, een tandem voor vervoer in de gang op de begane grond, een high definition televisietoestel en een blue ray speler. De laatst genoemde twee staan in mijn verblijf.

Echtgenote en dochter waren blij verrast met het feit dat ik de verhuiswagen met de stereo installatie naar het kraakbureel dirigeerde. Aanvankelijk was het verblijf aldaar verre van ideaal. Zo heb ik bijvoorbeeld de audio sterk moeten uitbreiden met een behoorlijke frontspeaker en een woofer zodat ook aan de andere kant van het ruim uitgevallen woonverblijf geluid op volwassen volume doorkomt.

Naast een slaapkamer nog een voormalig kantoor als opslag ingericht. Met de magimix voor sinasappels persen, het nespresso apparaat, de witte wijn op voorraad zie ik vooralsnog geen problemen.

Mijn ‘state of mind’ laat zich het beste weergeven via de audio. Denk hierbij aan het nummer ‘Freedom’ van Paul McCartney, van Level 42 het nummer ‘It’s Over’, maar ook ‘Winter in America’ in de uitvoering van René Froger. Ook ‘Vieni, o guerriero vendici’ uit Aida op vol vermogen draagt feestelijk bij.

De verhuurder heeft uitdrukkelijk verboden dat in het gebouw feesten worden georganiseerd. Dat afscheidsfeest bewaren we dus voor de laatste dag. De drankuitgifte komt in de centrale hal, de band op de entresol en de catering in het voormalige restaurant. Ik verheug mij er al op en met 500 parkeerplaatsen voor de deur, de inzet van een paar verkeersregelaars en een gedegen deurbeleid zal het best goed komen.

Advertenties
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: