An advice from Great-Grandfather to Junior Junior

Great-Grandfather Joost is in between dreamed incarnations and supports junior junior who believes that he lives in a body.

Great-Grandfather Joost

Great-Grandfather Joost in his last dreamed incarnation

Okay, here it is. Junior junior is doing his forgiveness lessons, sometimes immediately sometimes some time later. I had to laugh when he was almost hit by a car and he used every invective available in his vocabulary addressing the driver. Forgiveness came later. He does it in the correct way. Not by making the issue real but to forgive for something that did not happen, except in his own projections of illusions. Off course because he also believes that he lives in a body he must take care and use his bodily eyes. Is this a judgement? Yes it is and I should know better not to judge and making something real.

Now again his ego is in uproar. Reading the Jakarta Post with headlines ‘Residents told to save water’. Junior junior does not like to be told, he prefers to tell himself what to do. But that is not the prime issue here. The issue is that the Greater Jakarta Area will have to deal with less availability of water. Drought, urbanization, land subsidence, groundwater pumping, increase of residents among others are cause. Now junior junior believes he has ideas that can help to reduce the use and or waste of water.

In fact he shared already his ideas and the way to implement this ideas which would save per year millions of liters of water in Jakarta. See his letter to the president of the Jakarta International Hotel Association. Jakarta International Hotel Association Well, he should have known that the only one who would take this idea seriously was his own ego. As usual no response from the addressee. So why would he bother. Well let me tell you, ego’s are persistent.

Junior junior has also ideas for the Jakarta Capital City Government. He has been twice at the City Hall and promoted his ideas and delivered his advices and reports. It is known that the current Governor reads all lettters by himself and than decides which department or committee must deal with the proposals. As usual no response from the committees involved.

Than junior junior got a bright idea for himself. He asked the HS (Holy Spirit) if he should approach the Jakarta Capital City Government again. Well, I could have told him what the answer from the HS would be. Forget it and forgive yourself! HS added to that as follows. I do not give advice about illusions at your presumed form level. That is not to say that my answer is in any way a judgement about the Sons of God who believe to be in bodies and in workwear of the Jakarta Capital City Government.

If you believe you can help others than try to help, but don’t forget what the Course in Miracles is saying about the world. Don’t try to change the world but try to change your mind about the world. Back to work! And do your forgiveness lessons!


Improving the Airport Customer Experience

This report number acrp_rpt_157 replaces the draft that was published earlier

Improving the Airport Customer Experience

Part of the Airport Cooperate Research Program Report nr. 157

One of the sections addresses cleanliness:

8.1 Cleanliness and Janitorial/Maintenance

A statistical study of the drivers of airport satisfaction and dissatisfaction based on a content analysis of 1,095 traveler comments on an airport review website concluded that key drivers of customer satisfaction included terminal cleanliness and a pleasant environment (Bogicevic et al. 2013). Key drivers of dissatisfaction included security inspection, confusing signage and way finding, and poor dining choices. Other surveys, including those conducted by ASQ and Skytrax, indicate that terminal cleanliness, especially of restrooms, is a core indicator of customer satisfaction. According to ACI, cleanliness remains one of the most important items for passengers and is a basic requirement for satisfaction (personal communication).

The appearance of cleanliness is harder to maintain in an older facility. Worn surfaces, poor lighting, older xtures and furnishings, darker color schemes, and unchecked growth in permanent and temporary signage make it harder to maintain an image of cleanliness and order in older terminals and can give the appearance of a lack of cleanliness in spite of the best efforts of janitorial staff and increased maintenance spending.

Customer feedback mechanisms (discussed in Chapter 3) can be applied to determine how customers perceive the cleanliness of the terminal (and restrooms). Feedback cards, touch-screen and kiosk-based surveys taken in the restroom and terminals, text messages, Twitter, ASQ, and other ongoing user feedback mechanisms, as well as focus groups and web surveys, are proven techniques that can be applied to assessing customer perceptions of cleanliness. Tools such as these may be helpful in prioritizing the use of limited funds for terminal renewals and replacements.

Where the problem may indeed be janitorial maintenance, airports can benchmark their cost per square foot of janitorial expense against peer airports and determine if they are getting a good return on their expense. It may be necessary to adjust schedules, increase staf ng during peak

periods, or perform deferred maintenance in order to improve cleanliness scores (as determined by benchmarking) to acceptable levels. Restrooms are particularly important as drivers of customer satisfaction.

8.15 Restrooms

Survey research on customer satisfaction has established a direct link between the quality and cleanliness of restrooms and the overall customer experience. Recent common practices in restroom design include:

  • Removing doors at entrances to restrooms. Most airports have created doorless entries to restrooms. Doors are an impediment to travelers burdened with carry-on baggage or children.
  • Brightening up entrances. Restroom entryways do not have to look institutional and serious. Entrances, like restroom interiors, are being upgraded to include art, graphics, and use of color and lighting.
  • Hotel-style restrooms. When San Francisco International Airport was designing its com- pletely redeveloped Terminal 2, it conducted considerable research into what makes a good restroom and developed what it calls hotel-style restrooms. SFO’s restrooms are bright and have lots of indirect lighting, which appears less harsh than direct lighting. Lighting is placed around mirrors to improve visibility, and women’s restrooms include seating so women can apply makeup and take advantage of the mirrored lighting. High-speed air dryers are mounted between sinks to reduce water dripping on the oor. Light materials are used, but dark materials are used on countertops to downplay the look of water on counters around sinks. Toilet partitions are larger to accommodate carry-on bags. The reactions were so positive that SFO now includes its upgraded restroom program in all future terminal projects. Other airports with hotel-quality restrooms are perennial leaders Singapore Changi, Seoul Incheon, and Hong Kong.
  • Using quality materials. As restrooms age, materials tend to crack and discolor. These materials look dirty, and no amount of cleaning can brighten them. Use of long-lasting materials will keep the restrooms looking good for longer. Cheap xtures, particularly those with sensors, are more likely to leak or fail.

Some airports have adopted standards designed to ensure that restrooms remain open to meet demand. Portland International Airport designs its new restrooms with two entrances so that one part can be blocked for cleaning without closing the entire restroom. This is particularly important where larger restrooms are used and the next nearest restroom is far away.

Adequate storage closets and sinks for janitorial staff are a necessity. If the cleaning staff cannot readily access the buckets, mops, and cleaning materials they need, there will be less time to clean the restrooms.

Customer feedback on how well restrooms are meeting their needs can be obtained through a variety of means, including:

    • Comment cards and drop boxes.
    • Touch-screen ratings. Singapore Changi has installed touch screens where passengers can rate the restroom using a ve-point scale. Geneva Airport has a mechanized feedback counter where passengers push a red, yellow, or green button to indicate their satisfaction with the visit to the restroom.
    • Customer surveys, including ASQ and local periodic customer surveys, can solicit overall ratings of restrooms.
    • Twitter or text. A number of airports post a Twitter address or a number where customers can text their reactions to restroom conditions. This can also allow for quick reaction to pressing cleaning needs.

According to ACI, one in three airports in the world has instant feedback tools in washrooms to measure satisfaction with cleanliness. In North America, this statistic is one in ve. Seven of 10 airports worldwide collect real-time feedback on specific items such as availability of soap and toilet paper. Three out of four airports with real-time feedback tools dispatch cleaning staff once they receive alerts of a bad customer experience with restrooms. According to ACI, cleanliness of washrooms/toilets is very important across all passenger pro les (personal communication with ACI).

8.15.1 Restroom Attendants

Charlotte-Douglas International Airport (CLT) initiated a program in 2006 to improve customer service by adding restroom attendants. The airport hires employees using a local company that specializes in job placement for workers with disabilities. The attendants are responsible for keeping the restrooms clean and provide optional amenities such as tissues, mouthwash and paper cups, and mints. A tip tray is visible, but tipping is optional. The airport tried the restroom attendant program on a trial basis and continued the program after receiving many positive comments about the cleanliness of the restrooms.

The restrooms at CLT are clean and stocked, especially during busy periods. Some passengers, however, are put off by the presence of the attendant and by the tip tray since it is unusual to find attendants in restrooms in all but the most exclusive restaurants and private clubs. Nevertheless, the complaints about restroom conditions dropped, and the program is considered successful by the airport. As a connecting hub with heavy traffic during peaks, keeping the restrooms tidy and in order is no longer a major issue.

COPYRIGHT INFORMATION Cooperative Research Programs (CRP)

Authors herein are responsible for the authenticity of their materials and for obtaining written permissions from publishers or persons who own the copyright to any previously published or copyrighted material used herein.

Cooperative Research Programs (CRP) grants permission to reproduce material in this publication for classroom and not-for-profit purposes. Permission is given with the understanding that none of the material will be used to imply TRB, AASHTO, FAA, FHWA, FMCSA, FRA, FTA, Office of the Assistant Secretary for Research and Technology, PHMSA, or TDC endorsement of a particular product, method, or practice. It is expected that those reproducing the material in this document for educational and not-for-profit uses will give appropriate acknowledgment of the source of any reprinted or reproduced material. For other uses of the material, request permission from CRP.




Facility manager het raam uit

Oud bericht nog steeds relevant

Hanswesterveld's Blog

Het betreft een succesvolle niet beursgenoteerde IT onderneming. Met drie duizend salarisslips waarvan het merendeel ver boven het minimumloon wordt verloond. De grootaandeelhouder is algemeen directeur en degene die de strategie bepaalt en de weg wijst. Succesvol werkzaam voor overheden en voor de grote internationals. SAP, Oracle en Microsoft applicaties waarmee jaarlijks certificaten worden behaald die recht geven op het predikaat van “best performer”.

Er is aandacht voor “Facilities”, met name voor de catering. Voor zijn medewerkers geen ingevlogen en bevroren soepconcentraat en voorbereide salademix in plastic. Geen “eilandcounter” met onzinprodukten in folieverpakking die bovendien gebruikers-onvriendelijk te openen zijn. Zijn cateraar heeft  koks aan het fornuis.

Nieuwbouw dient zich aan. Cateraar gaat gewoon mee zonder Europese inschrijving en/of ringband vol met programma’s van eisen en andere statusverhogende opsmuk. In onderhavig geval heeft de cateraar kunnen laten zien dat hij geen “commodity” is ofwel een dienst die je op elke hoek…

View original post 845 woorden meer

HRM in Crematorium Business


HR en FM, zonder directie, in gesprek over de ontwikkeling van een aantrekkelijke en productieve werkomgeving. Huisvesting is steeds vaker een strategisch instrument bij het realiseren van organisatiedoelen.

Een doordacht huisvestingsplan, ontwikkeld vanuit de visie van het bedrijf, draagt actief bij aan het bevorderen van innovatie en samenwerking, welzijn en gezondheid en het aantrekken en binden van medewerkers.

Toekomstbestendige huisvestings concepten en manieren om deze te beheren en borgen.

Uiteraard gaan we door op de ingeslagen weg: de meest klantgerichte facilitaire dienstverlener. Toekomstgeschikte betrokkenheid maakt het verschil. The keys to success is to acquire, develop and retain talented employees faster and more efficiently than our competitors.

Niemand understands the true value of a wonderful team better than we, the crematorium business.

Het klantgerichtheidsprogramma dat door het hele bedrijf is uitgerold heeft ertoe geleid dat klantgerichtheid veel sterker in de genen is verankerd. ‘Daarmee zijn onze scores op gebied van klanttevredenheid fors gestegen, klanten ervaren bovendien echt een verandering bij ons management, dat kennelijk voorheen niet klantgericht was. Hiermee stijgt ook de bloeddruk, en dat is cruciaal voor onze marktpositie’.

We hebben goed en belangrijk nieuws! Met ingang van 1 april 2016 zijn de gestoffeerde uitvaartkisten van ons ook toegelaten in alle crematoria en in uw eigen achtertuin.


Kraakbureel, november 2008.

Wij hebben elkaar een tijdje niet gesproken. Niet dat de volgende teksten literaire hoogstandjes zijn. Daarvoor kan ik lezer het beste verwijzen naar Harry M., bijvoorbeeld in zijn boek ‘De papavers donderen uit de hemel’. Zelf val ik er prima bij in slaap.

Wat is er de laatste tijd op micro niveau, voor mij echter macro niveau, gebeurt. Dit zal slechts een enkeling interesseren dus het volgende kan eigenlijk worden overgeslagen.

Dochter Astrid is beheerder van een anti kraakbureel van 20,000 m2 met 500 parkeerplaatsen voor de deur. Inmiddels wonen daar een tiental vrienden en kennissen op voorwaarde dat het binnen een maand afgelopen kan zijn. Als het signaal wordt ontvangen de biezen te pakken zal dat enige verhuiswagens vergen.

Waar in dergelijke situaties bewoners op studentikoze wijze een kraakpand al kamperend geheel in onbewoonbare staat om toveren en de vervuiling rond het pand toeslaat is hier sprake van een geheel andere situatie.

Deze anti kraakpand bewoners leven in volmaakte luxe. Zo telde ik acht koelkasten, vijf tweede hands wasmachines, twee vaatwassers, drie magnetrons, een tandem voor vervoer in de gang op de begane grond, een high definition televisietoestel en een blue ray speler. De laatst genoemde twee staan in mijn verblijf.

Echtgenote en dochter waren blij verrast met het feit dat ik de verhuiswagen met de stereo installatie naar het kraakbureel dirigeerde. Aanvankelijk was het verblijf aldaar verre van ideaal. Zo heb ik bijvoorbeeld de audio sterk moeten uitbreiden met een behoorlijke frontspeaker en een woofer zodat ook aan de andere kant van het ruim uitgevallen woonverblijf geluid op volwassen volume doorkomt.

Naast een slaapkamer nog een voormalig kantoor als opslag ingericht. Met de magimix voor sinasappels persen, het nespresso apparaat, de witte wijn op voorraad zie ik vooralsnog geen problemen.

Mijn ‘state of mind’ laat zich het beste weergeven via de audio. Denk hierbij aan het nummer ‘Freedom’ van Paul McCartney, van Level 42 het nummer ‘It’s Over’, maar ook ‘Winter in America’ in de uitvoering van René Froger. Ook ‘Vieni, o guerriero vendici’ uit Aida op vol vermogen draagt feestelijk bij.

De verhuurder heeft uitdrukkelijk verboden dat in het gebouw feesten worden georganiseerd. Dat afscheidsfeest bewaren we dus voor de laatste dag. De drankuitgifte komt in de centrale hal, de band op de entresol en de catering in het voormalige restaurant. Ik verheug mij er al op en met 500 parkeerplaatsen voor de deur, de inzet van een paar verkeersregelaars en een gedegen deurbeleid zal het best goed komen.

Improving the Airport Customer Experience

TRB’s Airport Cooperative Research Program (ACRP) has released a pre-publication, non-edited draft version of Report 157: Improving the Airport Customer Experience. The guidebook documents notable and emerging practices in airport customer service management that increase customer satisfaction, recognizing the different types of customers (such as passengers, meeters and greeters, and employees) and types and sizes of airports. It also identifies potential improvements that airports could make for its customers.



Authors herein are responsible for the authenticity of their materials and for obtaining written permissions from publishers or persons who own the copyright to any previously published or copyrighted material used herein. 
Cooperative Research Programs (CRP) grants permission to reproduce material in this publication for classroom and not-for-profit purposes. Permission is given with the understanding that none of the material will be used to imply endorsement by TRB and any of its program sponsors of a particular product, method, or practice. It is expected that those reproducing the material in this document for educational and not-for-profit uses will give appropriate acknowledgment of the source of any reprinted or reproduced material. For other uses of the material, request permission from CRP.

Disneyficeren als ultieme aanpak in gastgerichtheid ontwikkeling

Kennis maken met vak professionals die verbonden zijn aan

Hans Smith is oprichter van Groeitrainingen B.V. Daarnaast als directeur met een team van 20 medewerkers van een fantastisch mooi bedrijf genaamd Mystery Review in Hilversum. Wij gaan met onze klanten een partner relatie aan en ondersteunen hen om in welke branche dan ook verwachtingen van klanten/ gasten / patiënten te overtreffen!

Met ex-Disney collega Roland Kleve, hebben wij ‘Disneyficeren’ ontwikkeld. Een samenwerkingsvorm waarbij wij enthousiasmerende lezingen, presentaties en complete workshops verzorgen, waarin de successen van en onze ervaringen binnen Disney de spiegel vormt voor de realiteit waarin de deelnemers zich professioneel bevinden.

Daarnaast het verzorgen van lezingen tijdens seminars / congressen rond klantbeleving – service excellence – gastgerichtheid – leadership en cultuuromslag trajecten.

Uiteraard spelen onze activiteiten zich voornamelijk af op de werkvloer en op andere locaties. Het voorbereidende protocol kan echter kosten – en mileu sparend worden gerealiseerd via Contact opnemen met Hans kan met een email aan, via het vraag protocol op of rechtstreeks.

Zaterdag, amateur voetbal afgelast

Om half acht in de ochtend bij de slager in het dorp. Mevrouw voor mij is aan de beurt. Op zich geen parelketting/mantelpak type, ook geen Poolse prostituee. Dan het geluid dat er uit komt: ‘mag ik twee ons rowe ham?’ Ik wend me af en ween bitter. Bij de warme bakker heeft een verbouwing plaats gevonden. Ik bedoel hier niet een plaatselijke schone die verbouwd is maar de winkel. Mooie afwerk materialen met meer ruimte voor de klant. Dit is echter ten koste gegaan van de ruimte waarin de medewerkers zich moeten bewegen en bukken om de ‘pistoletjes’ en zo in papieren zakken te proppen.

Tevens is er een oven in de winkel geplaatst, waarschijnlijk om het bakproces dichter bij het volk te brengen. Het gevolg hiervan is dat de baklucht van de vette croissants nadrukkelijk aanwezig is. Klanten met een gevoelige maag vluchten naar de Albert Heijn. Toch is het voor mij de mooiste gelegenheid om op die ene dag in de week de boodschappen te doen voor een ontbijt met vers brood en geperste sinaasappels. Zowel voor de fiets als voor de auto is plaats. Mensen begroeten elkaar en omdat het er weinig zijn is geen sprake van lemmingen gedrag. Naast de kakmadam staat de boer en de fietsenhandelaar.

Ik moet echter niet verzuimen de zakelijk geslaagde mannen te benoemen. Met te luide stem converseert het met collegae over de hockey van dochterlief en dat men net terug is uit Parijs. Met het part-time werken als winkelmeisje doe je een grote hoeveelheid levenservaring op met dito mensenkennis. Dat is ongetwijfeld meer waard dan het jeugdpuisten loon dat aan het eind van de maand wordt afgerekend.

De ochtend vordert. De krant wordt doorgebladerd. Eerste tekenen van leven van de kinderen. Daarna met de hark en een kruiwagen het andere blad te lijf. De container is half vol. Ik schat de inhoud op 2,75 miljoen bladeren. Tijdens het schoonmaken van de tuin komen de meest briljante ideeën bovendrijven. Zoals: had je dit niet beter door de tuinman kunnen laten doen? Of is het therapie.

Dat gaat zeker op voor de overbuurman. Een belegger van professie, het woord alleen al. De man is wekelijks bezig met het in vorm knippen van zijn haag. Naast de elektrische heggenschaar hanteert deze tuin amateur een neusharen schaar voor de details.

Zijn echtgenote heeft hij binnen vastgebonden, veronderstel ik. Hoe zij eruit ziet is mij niet bekend. Dat kan twee oorzaken hebben. Of het ziet er niet uit, hetgeen het meest voor de hand ligt of zij is in een hoeveelheid ongebluste kalk achter in de tuin gedumpt onder de compost hoop.

Een andere overbuurvrouw was meer prominent aanwezig. Mensen die niet geloven in mijn monogame attitude zouden zelfs spreken van een affaire.

De ochtend neemt afscheid, de middag dient zich aan. Het is tijd voor een biertje. Mijn Apple flitst aan en popelt van werklust. Ik ook. We maken samen een paar documenten. De lezer gaat er meer van vernemen. Vanavond kijken naar het Nederlands voetbalelftal op tv. Het is zoals John Lennon ooit al meldde: ‘A splendid time is guaranteed for all’.


Eerste klant in de luchthaven sector voor Facility Software InPRC.

Cleaning Works kondigt haar eerste klant in de luchthaven sector aan voor de Facility Software InPRC (In Proces Regie Concept). El Tari International Airport in Kupang in Indonesië is de eerste luchthaven dat de Facility Software InPRC in gebruik heeft genomen. Deze luchthaven maakt deel uit van dertien luchthavens in Oost-Indonesië, die worden geëxploiteerd door Angkasa Pura Airports, waaronder de internationale luchthaven Ngurah Rai in Denpasar – Bali.

Het InPRC systeem wordt gebruikt om informatie te verzamelen over de schoonmaak in alle ruimten in de terminal. Met het gebruik van barcodes (en optioneel QR-codes) en handscanners worden door de schoonmakers de barcodes in elke ruimte en uit te voeren programma gescand. Ook worden voorkomende storingen en bijzonderheden geregistreerd door middel van het scannen.

Het InPRC software systeem maakt gebruik van slimme logaritmes en bouwt een database op voor Metrics, benchmark rapportages en ‘data mining’. Het systeem wordt ook gebruikt voor de beoordeling van de kwaliteit van de schoonmaak. Gegevens uit de scanners wordt dagelijks ‘geüpload’ naar de ‘client-application’. Deze client-application, als onderdeel van de web omgeving, kan overal worden benaderd met een pc en een internet verbinding.

Met het InPRC systeem heeft Angkasa Pura Airports in Jakarta actuele informatie over de productie gegevens van de schoonmaak en de kwaliteit van het opgeleverde werk op een luchthaven op 2500 KM afstand.

Voor meer informatie over InPRC kunt u contact opnemen met Hans Westerveld via

Sanitair en Spiritualiteit

Meer dan twee miljard mensen hebben geen eigen sanitair of kunnen geen gebruik maken van publiek toegankelijk sanitair. Dat is zeker een probleem, maar dat lossen we vandaag niet op. Wel een probleem in de publiek toegankelijke sanitair groepen op luchthavens, winkelcentra, stations en in hotels. Van het thuis gebruik van sanitair zijn geen statistieken beschikbaar. Van het publiek toegankelijk sanitair wereldwijd trouwens ook niet. Dus alle commentaar is afkomstig uit de eigen waarneming. Van een zelf benoemde deskundige dus.

De belangstelling voor het ontwerp, innovatie, logistiek en schoonmaak onderhoud van sanitair is vanuit puur technische achtergrond. Dit om te voorkomen dat lezers denken dat er sprake is van een kwalijke afwijking. Dat heb ik nog even bij mezelf onderzocht. Uit het wereldwijd gebruik van urinoirs blijkt structurele lekkage problemen bij ontlasting organen, in dit geval meestal de penis.

Het maakt niet uit welke vorm, kwaliteit of omvang van de urinoirs of van de penis, er is bijna altijd sprake van urine op de tegelvloer. Een deel van deze lekkage zal zijn oorsprong vinden in een gehaast gebruik, het niet kunnen openen van de ritssluiting of andere technische aspecten. Het is een lastige kwestie. Voor de normaal gebruikers levert het slechts de bijkomstigheid op dat urine op de grond wordt opgezogen in leren schoenzolen, alwaar het overigens geen kwaad kan.

Het wordt dus tijd om geld te doneren aan collectanten die bij u aan de deur komen voor meer wetenschappelijk onderzoek van urologie. Dit urologie vakgebied heeft een gouden toekomst.

Maar er is meer. In de beslotenheid van het toilet speelt zich meer af dan een noodzakelijke ontlasting. Zij die bekend zijn met een anusspoeler zien zich vertwijfeld beperkt tot het gebruik van toilet papier. De transpiratie neemt toe nadat is geconstateerd dat de rol leeg is en de reserverol slechts met een schroevendraaier tevoorschijn komt. De vulpen is een hulpmiddel doch daarna niet meer als vulpen bruikbaar.

Dat de toiletbril, de spoelknop en de deurklink voorzien is van ontlasting wilt u wel geloven, maar als gezond mens verwacht u daar geen last van te hebben, hetgeen een juiste inschatting is.

De beslotenheid in een toilet cel en de basale ontlasting doet u de beperking gevoelen opgesloten te zijn in een lichaam. Een lichaam dat naar uw inzicht wellicht beter ontworpen en ontwikkeld had kunnen worden.

Wie kunnen we daar de schuld van geven. Wie kunnen we ‘uberhaupt’ de schuld geven dat wij in lichamen terecht zijn gekomen.

Het schuld aspect, in welke variant dan ook, in jezelf opgekomen en vervolgens bij anderen gedumpt, is niet meer dan een illusie en komt voort uit de vermeende afscheiding van de Ene. Dat is ook de reden waarom we vaak een hekel hebben aan veranderingen. De eerste verandering is ons denken resulteerde in een hoop immer voortdurende narigheid.

Met die vermeende afscheiding leek een eigen identiteit te ontstaan die wij ego noemen. Het ego heeft er vervolgens een lichaam bij bedacht. So illusoir als de pest, maar omdat wij er geloof en waarde aan hebben gehecht lijkt het echt en regeert het ons nagenoeg volledig.

Hoe komen we daarvan af. Dat kost even tijd, hoewel tijd ook een illusie zal blijken te zijn. Er zijn geen rituelen voor nodig. Geen kruipreis naar een vrome locatie. Geen rondje langs de kerk of moskee. Geen mantel of uniform van een gesubsidieerde organisatie die het beste met u voorheeft. Geen kaal hoofd met baard of andersom formule. Geen gelaat bedekking. Geen cm instructies aangaande mode concepten. Geen TV priesters. Geen offerandes van bloemen dan wel levende have.

Al deze rituelen hebben hetzelfde effect als het grondig reinigen van een toiletgroep, met dit verschil dat de toiletgroep daarna schoon is.

Het hoofd moet schoon. Vrij van de ideeen van het ego. Hoe doen we dat. Stilte en vrede zoeken in je gedachten. Vergeef alles en iedereen. Dus ook die lui die, al dan niet met een schiettuig op de rug, met opgeheven vuist op de buis melden dat het allemaal anders moet. Mijn ego laat me al uit de leunstoel komen om de bijl uit de schuur te halen. Niet doen dus en de gedachte vergeven. Ego gedachten zullen constant in de weg lopen. Zie eraan voorbij. Terug naar stilte en vrede en luister naar die andere stem. Kijk naar de kennis die diep in jouw denkgeest aanwezig is.

Is het mij al gelukt? Zeker niet anders was ik niet hier in een lichaam.

Hiervoor zijn twee redenen. In de eerste plaats is het naar binnen kijken om vervolgens vast te stellen dat er niets is (geen zonde, geen schuld, geen straf), niet in het belang en het voortbestaan van het ego. Het ego zorgt er dus voor dat je constant bezig bent met problemen buiten jou. Probleem opgelost en een nieuw probleem dient zich aan. De tweede reden is dat wij aan onze speciaalheid, het anders dan anderen zijn, bijzonder veel waarde hechten.

Komt het nog goed? Zeker wel! Maar eerst het toilet uit, handen wassen en het gekozen programma van vandaag volgen.

Voor meer informatie en adviezen over het ontwerp en inrichting van sanitair en de schoonmaak logistiek hiermede verbandhoudend, maar ook over de Cursus in Wonderen waaraan boven genoemde inzichten zijn ontleend, stuur een bericht aan Hans Westerveld via